ဒုကၡကို ပုတ္ထုတ္သူ (သို႔) ေရႊဘိုနယ္က ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ေဘာ္လီေဘာအားကစားမယ္
သူ႔ကုိ ႐ုတ္တရက္ ေတြ႕တဲ့သူတုိင္း ဟာခနဲျဖစ္သြားၾကတယ္။ သေဘာက်လို႔ ဓာတ္ပံုေတြ တြဲ႐ိုက္တယ္။ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေရာ သာမန္ လူတစ္ ေယာက္အေနနဲ႔ပါ ျမင္ရခဲတဲ့၊ ျမင့္မားလွတဲ့ အရပ္ ၆ ေပ၊ ၂ လက္မ အရပ္အေမာင္းႀကီးေၾကာင့္ သူ႔ကို ျမင္တဲ့သူတုိင္း တအံ့တဩ ျဖစ္ၾကတာပါ။ သူက အရပ္တင္မကပါဘူး။ ေျခဆံလက္ဆံေတြလည္း ရွည္လွတဲ့ ရွားရွားပါးပါး ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ပါ။ သူက အရပ္အေမာင္းေၾကာင့္တင္ လူသိမ်ားတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕အလုပ္အကိုင္ေၾကာင့္လည္း လူသိမ်ားပါတယ္။ ေဘာ္လီေဘာအားကစားကို စိတ္ဝင္စားတဲ့သူဆို သူ႔ကို သိၾကမွာပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။
သူကေတာ့ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ေဘာ္လီေဘာမယ္ ခ်မ္းခ်မ္းပါပဲ။ေဘာ္လီေဘာမယ္ ခ်မ္းခ်မ္းကို လြန္ခဲ့တဲ့ (၃၆)ႏွစ္ဝန္းက်င္က အညာရြာေလးတစ္ရြာျဖစ္တဲ့ ေရႊဘိုခ႐ိုင္ ဝက္လက္ၿမိဳ႕နယ္ ေရႊပန္းကုန္းအုပ္စု ဆီးျဖဴကုန္းေက်းရြာမွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းဆုိတဲ့ နာမည္ မဟုတ္ေသးဘူး။ မိဘေတြေပးတဲ့ အမည္နာမက ႐ိုး႐ိုးစင္းစင္း စန္းစန္းေဌးပါတဲ့။ ခ်မ္းခ်မ္းတုိ႔ မိသားစုက သာမန္လက္လုပ္လက္စား ေတာသူေတာင္သား မိသားစုေလးပါပဲ။ ခ်မ္းခ်မ္းက တတိယသမီး၊ ခ်မ္းခ်မ္း ေမြးၿပီး ေနာက္မွာ အေမက ေနာက္ထပ္ ေလးေယာက္ ထပ္ေမြးျပန္ေတာ့ စုစုေပါင္း ေမာင္ႏွမခုနစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားတယ္။ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေနေသာ မခ်မ္းခ်မ္း
အဲဒီမွာ ထူးျခားတာတစ္ခုက ခ်မ္းခ်မ္းရဲ႕အေမဟာ သာမန္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြထက္ အရပ္ရွည္တာပဲ။ ၅ ေပ၊ ၁၀ လက္မ ေလာက္ရွိတဲ့ အေမ့ရဲ႕အရပ္ဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြၾကားထဲ ထိုးထိုး ေထာင္ေထာင္ေပါ့။ က်န္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြကေတာ့ သာမန္အရပ္အေမာင္းမ်ိဳးပဲ။ အဲဒီထဲမွာမွ တတိယသမီး ခ်မ္းခ်မ္းက တျခားသူေတြထက္ အရပ္ႀကီးက ထိုးထြက္လာတာ။ အပ်ိဳေပါက္အရြယ္ေလာက္မွာ တျခားကေလးေတြထက္ ခ်မ္းခ်မ္းအရပ္ႀကီးက သိသိသာသာ ရွည္ထြက္လာခဲ့ တယ္။ အဲဒီမွာ ခ်မ္းခ်မ္း စိတ္ညစ္ ရပါေလေရာ။
ကေလးေတြကလည္း သူတုိ႔ထက္ အရပ္ႀကီးရွည္ထြက္ေနတဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းကို ခ်စ္လို႔၊ ခင္လို႔ စတာ ေပါ့။ ထန္းပင္ႀကီးလာၿပီတုိ႔၊ အမ ေလး ေမာ္ဒယ္မကဘူး ေမာ္ဒယ္ လြန္ႀကီးပါေတာ့လို႔။ ေနာက္ၿပီး ညီမခ်င္းေတာင္ ရန္ျဖစ္ရင္ ညည္းက ပိန္ပိန္ေျခာက္ေျခာက္ မည္း မည္းႀကီးတုိ႔ စၾကေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္း စိတ္တိုတာေပါ့။ အဲဒါေတြထက္ စိတ္ပိုညစ္မိတာ ရွိေသးတယ္။ ခ်မ္းခ်မ္းက အရပ္ႀကီးတအား ရွည္ေတာ့ အဝတ္အစားက ေတာ္ ႐ံုခ်ဳပ္ၿပီးသား ဝတ္လို႔မရဘူး။ အ ရပ္တင္မက ေျခဆံလက္ဆံေတြ ပါရွည္ေတာ့ အက်ႌေရာ ထဘီပါ ကိုယ္တုိင္းအပ္ၿပီး ေသခ်ာခ်ဳပ္ရ တယ္။ အဝတ္အစားတင္မက ဖိနပ္ပါ ဒုကၡေရာက္တယ္။ သူ႔ဆုိက္ကမရွိေတာ့ ေယာက်္ားစီးႀကီးေတြ စီးရတယ္။ အဲဒီမွာ ပိုက္ဆံက ပိုကုန္ေတာ့တာပဲ။ ခ်မ္းခ်မ္းတို႔ မိသားစုက မိသားစုဦးေရကမ်ား၊ လက္လုပ္လက္စားသမား ေတြပဲမို႔ အေတာ္ေလး ဒုကၡေရာက္ၾကရေတာ့တာေပါ့။ခ်မ္းခ်မ္းက ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမွာပဲ ငါးတန္း၊ ေျခာက္တန္းေလာက္ထိ ပညာသင္ခဲ့ရၿပီး မိဘေတြ အဆင္မေျပတာနဲ႔ အလုပ္ထြက္လုပ္ရတယ္။ ေက်ာက္တင္၊ ေက်ာက္ခ်ဆုိလည္းလိုက္၊ စိုက္ေရးပ်ိဳးေရးဆုိလည္း လိုက္နဲ႔ ႀကံဳသမွ် အကုန္လုပ္ရတာပါ။
အဲ ဒီမွာ ၾကက္သြန္စိုက္အငွားလိုက္ ရင္ေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းတစ္ေယာက္ ဒုကၡေရာက္တယ္။ သူက အရပ္ ႀကီးတအားရွည္ေတာ့ ၾကက္သြန္စိုက္လိုက္ရင္ ဒူးေတြတအားနာတာပါ။ ေနာက္ၿပီး သူ႔အရပ္အ ေမာင္းေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ရတာ လည္း သူမ်ားေတြေလာက္ မတြင္ ဘူး။သူ႔အရပ္အေမာင္းကို ေလွာင္သလိုလို လာေျပာတဲ့သူဆုိ ခ်မ္းခ်မ္း ရန္ေထာင္တယ္။ ရန္မေထာင္ႏိုင္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာဆို က်ိတ္ငိုတယ္။ မိသားစုဝမ္းေရးအတြက္ အဆင္မေျပလို႔ ႐ုန္းကန္ ေနရတဲ့ၾကားထဲ ျပဳျပင္လုိ႔မရတဲ့ ဒီအရပ္ႀကီးေၾကာင့္ပဲ ခဏခဏ အေလွာင္ခံရေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းပိုလို႔ အားငယ္တယ္။ ပိုၿပီး စိတ္ဓာတ္ ေတြ က်တယ္။ အဲဒီလို ဒုကၡေတြ ေၾကာင့္ ခ်မ္းခ်မ္းတစ္ေယာက္ သူ႔ရဲ႕ ရွည္လ်ားလွတဲ့ အရပ္ႀကီးကို တျဖည္းျဖည္း မုန္းလာပါေတာ့တယ္။ ဘာမွ ျပန္မေျပာႏုိင္၊ ျပန္ ေျပာခြင့္မရွိတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ တိတ္တိတ္ကေလး မ်က္ရည္က်ၿပီး ေဩာ္… ဒါ ငါ့ရဲ႕ဝဋ္ေႂကြးပဲေလ ဆိုၿပီး ေျဖတယ္။ခ်မ္းခ်မ္း ႀကံဳရာက်ပန္းအလုပ္ေတြလုပ္ရင္း မိသားစုဝန္ကိုပါ ထမ္းခဲ့တယ္။ ခ်မ္းခ်မ္းအေမရဲ႕ ဇာတိျဖစ္တဲ့ ျပင္ဦးလြင္ သံုး ေတာင္ရြာကိုလည္း ေဈးေတြ၊ ဘာ ေတြ တက္ေရာင္းတယ္။ သနပ္ခါးတံုးတို႔ ဘာတုိ႔ေပါ့။ ဝက္လက္ နဲ႔ ျပင္ဦးလြင္ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ ေပါ့။ သူမ်ားအိမ္မွာတည္းရင္လည္း ခ်မ္းခ်မ္းအရပ္ႀကီးက အေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ ျခင္ ေထာင္မဆံ့တာတုိ႔၊ အခန္းနဲ႔မဆံ့လို႔ ကန္႔လန္႔ႀကီး အိပ္ခဲ့ရတာတုိ႔လည္း ႀကံဳရမယ္။ အဲဒီလို႐ုန္းကန္ရင္း ခ်မ္းခ်မ္းဘဝကို တစ္ဆစ္ခ်ိဳး ေစမယ့္ အေကြ႕တစ္ခု ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။တစ္ေန႔ေတာ့ သူေဈးေရာင္းၿပီး ျပန္လာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ ေဘာ္လီေဘာကစားေနတာနဲ႔ ႀကံဳတယ္။ ခ်မ္းခ်မ္း ေဈးေတာင္းေဘး ခဏခ်ရင္း ထိုင္ၾကည့္မိတယ္။ ေဘာလံုးတစ္လံုးကို အားရပါးရ တေျဗာင္းေျဗာင္း ပုတ္ထုတ္ ကစားေနၾကတာ ခ်မ္းခ်မ္း သေဘာက်ေနမိတယ္။ ငါသာဆုိရင္ ေျခဆံလက္ဆံေတြရွည္လို႔ ငါနဲ႔ေတာ့ အေတာ္ကိုက္ေလာက္တယ္ဆုိၿပီး ေတြးမိတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ရက္ေတြက် ထိုင္ေငးရင္း ဝင္ကစားျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ေဘာ္လီေဘာ ကစားရတာ ခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္လာတယ္။ အားကစားစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ က်ေနတဲ့ သူ႔စိတ္ေတြ တက္ႂကြလာတယ္။ အရပ္ႀကီးရွည္လြန္းလုိ႔ အေလွာင္ေျပာင္ခံရ၊ အလုပ္ေတြ ေႏွာင့္ေႏွးရလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းဟာ ငါ့အရပ္က ဒီေနရာက် အေတာ္အသံုးဝင္တယ္ဟလို႔ ေတြးၿပီး ယံုၾကည္မႈေတြ ရွိလာတယ္။ အဲဒီလို ေဘာ္လီေဘာ ကစားရင္း ခ်မ္းခ်မ္းအတြက္အခြင့္အလမ္းတစ္ခုက ၂၀၀၇ ေလာက္မွာ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ စက္မႈ(၁) အမ်ိဳးသမီးေဘာ္လီေဘာအသင္းမွာ လာကစားမလားဆုိတဲ့ ကမ္းလွမ္းမႈပါပဲ။ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ေဘာ္လီေဘာမယ္ ခ်မ္းခ်မ္း
အသင္းမွာ လာကစားရင္ တစ္လ ၃၀,၀၀၀ လည္းရမယ္တဲ့။ ခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္တာေပါ့။ ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ့ အားကစားလည္း လုပ္ရမယ္၊ လစာလည္းရမယ္ဆုိ ေတာ့ အေမတုိ႔ကို တုိင္ပင္တယ္။ ေတာသူေတာင္သား၊ အညာသူ အညာသားေတြ ႐ိုးတာဆုိေတာ့ သမီးမိန္းကေလးကို လႊတ္ရမွာ မဝံ့မရဲေပါ့။ အသင္းကလူေတြကလည္း အာမခံတာနဲ႔ ထည့္လုိက္တယ္။ ရန္ကုန္မွာ သင္တန္းေတြ တက္ရတယ္။ သင္တန္းမွာပဲ အမည္ရင္း စန္းစန္းေဌးကေန ခ်မ္း ခ်မ္းဆုိတဲ့ နာမည္တြင္လာတယ္။ အဆုိေတာ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္မုိ႔ နာမည္ေပး ၾကတာပါ။ သင္တန္းတက္ၿပီး ေတာ့ စက္မႈ(၁)အသင္းမွာဝင္ၿပီး ကစားေတာ့တယ္။ ခ်မ္းခ်မ္း ေရ ကုန္ေရခန္းႀကိဳးစားတယ္။ ျပည္တြင္းပြဲေတြ ဝင္ၿပိဳင္ရတယ္။ ခ်မ္းခ်မ္း ဆုေတြရတယ္။အဲဒီလိုေနရင္း ၂၀၁၀ မွာ ေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းတစ္ေယာက္ ဘဝတစ္ဆစ္ထပ္ခ်ိဳးခဲ့တယ္။ ျမန္မာ့ လက္ေရြးစင္ ေဘာ္လီေဘာမယ္အျဖစ္ အေရြးခံလိုက္ရတာပဲ။ စီနီယာေတြ၊ ဆရာသမားေတြကလည္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။ စက္မႈ(၁)အသင္းကလည္း ပံ့ပိုး ေပးတယ္။ နည္းျပဆရာ ဦးသိန္း ေဆြတုိ႔ဆုိ တကယ့္ေက်းဇူးရွင္ ေတြပါပဲ။ အသင္းနဲ႔ သူတုိ႔ဂုဏ္ ေက်းဇူးေတြေအာက္ေမ့ၿပီး ခ်မ္းခ်မ္း ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ျပည္တြင္းပြဲေတြမွာလည္း ဆုေတြမၾကာ ခဏရသလုိ ျပည္ပပြဲေတြမွာလည္း ဆုေတြရေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ထုိင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ စင္ကာပူ၊ တ႐ုတ္ စတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ဖိတ္ ေခၚၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဆုေတြလည္း ရခဲ့တယ္။ ခ်မ္းခ်မ္းဟာ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ဆုေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ရရွိခဲ့တာပါ။ခ်မ္းခ်မ္းဟာ ျပည္ပၿပိဳင္ပြဲ ေတြကို ေလယာဥ္ႀကီးနဲ႔သြားတဲ့အခါ ငယ္တုန္းက ရြာလယ္ကြင္းထဲကေန အလုပ္လုပ္ရင္း ေကာင္းကင္မွာ ျဖတ္ပ်ံသြားတဲ့ ေလယာဥ္ႀကီးကို ေမာ့ၾကည့္ဖူးတာေတြ သတိရတယ္။ ဝက္လက္မွာရွိတဲ့ သူ႔မိသားစုနဲ႔ သူ႔ရြာကေလးကလူ ေတြကလည္း ခ်မ္းခ်မ္းရဲ႕ ေအာင္ ျမင္မႈကို ဝမ္းသာမဆံုးရွိၾကတယ္။ ရြာကလူေတြကလည္း ခ်မ္းခ်မ္းရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးတုိ႔၊ ခ်မ္းခ်မ္းပါတဲ့ ေဘာ္လီေဘာပြဲတုိ႔ တီဗီကလႊင့္မယ္ဆုိရင္ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိလို႔ မီး စက္ႏိႈးၿပီးကို အားေပးၾကတာ၊ ဂုဏ္ယူၾကတာ၊ အေဖကဆုိ သိပ္ဂုဏ္ယူခဲ့တာ။မခ်မ္းခ်မ္းအား သူရရွိခဲ့သည့္ ဆုတံဆိပ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္အတူ ေတြ႕ရစဥ္
ခ်မ္းခ်မ္းက ထိုက္သင့္သေလာက္ ေအာင္ျမင္မႈရလာေတာ့ ဆုေတြ ဘာေတြရတာနဲ႔ အိမ္ကိုလည္း ျပန္ေထာက္ႏုိင္တယ္။ တစ္ခါကေတာ့ ရန္ကုန္တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ အေမ့ကို ေရႊတိဂံုဘုရားပို႔ဖို႔ ခ်မ္းခ်မ္း ေခၚလာခဲ့တယ္။ ဘုရားဖူးၿပီး သိပ္မၾကာခင္ အေမ က်န္းမာေရး ထေဖာက္ပါ ေလေရာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေမဟာ သူခ်စ္တဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းကို ထားသြားခဲ့တယ္။ ဝက္လက္လည္း မျပန္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္မွာတင္ သၿဂႋဳဟ္ခဲ့ရတယ္။ အေမဆံုးၿပီး သိပ္မၾကာခင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ခ်မ္းခ်မ္း သြားကစားရတယ္။ စိတ္ထဲမေကာင္းေပမယ့္ ခ်မ္းခ်မ္း အေကာင္းဆံုး ကစားခဲ့တယ္။ အေမက ခ်မ္းခ်မ္း ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ျဖစ္တာပဲ သိသြားခဲ့ရတယ္။ ျပည္ပထိ သြားၿပိဳင္ရတဲ့အခ်ိန္ အေမ မရွိေတာ့ဘူး။ အေမသာရွိရင္ သူ႔သမီး ေတာသူမေလး ေလယာဥ္စီးၿပီး သြားၿပိဳင္၊ ဆုေတြရတာေတြကို သိမ်ားသိရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ဂုဏ္ယူလိမ့္မလဲ။အသက္ (၃၆)ႏွစ္အရြယ္ရွိ ၿပီျဖစ္တဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းဟာ သူ႔ရင္ထဲမွာ မိသားစုကိုပဲ ေနရာေပးခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္အရြယ္ ေရာက္ေတာ့ သူ႔မွာလည္း ခ်စ္ရမယ့္သူေပၚလာတာေပါ့။ သူက ခ်မ္းခ်မ္းလုိပဲ အားကစားသမား၊ လက္ေဝွ႔ထိုးပါတယ္။ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ အသက္မတိမ္းမယိမ္း၊ ခ်မ္းခ်မ္းတုိ႔အတြဲက အမ်ားျမင္ရင္ေတာ့ ၿပံဳးမိၾကလိမ့္မယ္။ ဘာလုိ႔ဆို သူ႔ အရပ္က ၅ ေပ ၅ ပဲရွိတာ။ အဲဒီ ေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ သူနဲ႔က အိုင္နဲ႔ တီလိုျဖစ္ေနတာေလ။ခုခ်မ္းခ်မ္း စက္မႈ (၁) အသင္းမွာ ကစားေနတုန္းပဲ။ အသင္းကလည္း သူ႔ကို ထိုက္သင့္တဲ့ လစာေပးထားတုန္းပဲ။ ကစားတာအားတဲ့ရက္ဆုိ ရြာျပန္ၿပီး ျပင္ဦးလြင္နဲ႔ သံုးေတာင္ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္နဲ႔ ေဈးလည္း ေရာင္းေနတယ္။ အေဖနဲ႔ က်န္တဲ့အစ္ကို ေတြ၊ ေမာင္ေတြ၊ ညီမေတြ၊ သူတုိ႔ရဲ႕ မိသားစုေတြရွိေသးတာဆုိ ေတာ့ တာဝန္သိတဲ့ ခ်မ္းခ်မ္းမွာ တာဝန္ေတြရွိေနတုန္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ပါတယ္။ဟိုး… တစ္ခ်ိန္က လူတကာ အေလွာင္ခံရတဲ့ ပိန္ပိန္မည္းမည္း ေျခာက္ေျခာက္ စန္းစန္းေဌးဆုိတဲ့ ေတာသူမေလးဟာ အခုေတာ့ ေဘာ္လီေဘာအားကစားေၾကာင့္ အသားအေရေတြလည္း စိုျပည္၊ က်န္းမာေရးေတြလည္း ေကာင္း နဲ႔ ၾကည့္ေကာင္းလာခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေဘာ္လီေဘာ အားကစားေၾကာင့္ပဲ သူ လူတစ္လံုး၊ သူတစ္လံုးျဖစ္ခဲ့ရၿပီး မိသားစုကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အမ်ားအျမင္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕အားနည္းခ်က္လို႔ ျမင္ၾကတဲ့အရာတစ္ခုကို အား သာခ်က္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းႏုိင္ခဲ့တယ္။ လာသမွ်ဒုကၡေတြကို ေဘာ္လီေဘာပုတ္သလို တဖုန္း ဖုန္း ပုတ္ထုတ္ပစ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်မ္းခ်မ္း ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ေက်နပ္ပါတယ္ေလ။Via: 7daydaily
Credit \ original
